Marta 23-06-2026
— Twee weken lang, eind mei en begin juni 2026, hebben mijn partner en ik de Donau gefietst van Passau in Duitsland tot Boedapest in Hongarije — zo'n 650 km in 12 fietsdagen, met één rustdag in Wenen. Het was een onvergetelijke manier om Duitsland, Oostenrijk, Slowakije en Hongarije te zien, en ik zou het aanraden aan iedereen die zich echt wil onderdompelen in een streek in plaats van er de ansichtkaartversie van te zien. De tocht: Elke dag volgden we de rivier van dichtbij, waardoor het landschap het werk voor ons deed: vlakke, goed geasfalteerde paden door akkerland, wijngaarden en bos, afgewisseld met kleine stadjes aan de rivier waar we stopten voor een koffie of een Coke Zero en het gewoon in ons opnamen. De afstanden liepen van een rustige 40 km tot een slopende 73 km, en de route bouwde ongemerkt onze conditie en ons vermogen om lang in het zadel te zitten op. Het landschap en de sfeer van de reis veranderden duidelijk naarmate we grenzen overstaken — Duitsland en Oostenrijk voelden landelijk en makkelijk, Slowakije had een iets ruwer, „Oostblok“-randje toen we Bratislava naderden, en het Hongaarse stuk naar Győr en Boedapest bracht vlakker akkerland en een memorabele veerboottocht de hoofdstad in op onze laatste middag. Halverwege sloeg er een hittegolf toe (iets boven de 30 graden en stijgend), waardoor de koelere, bewolkte laatste dagen een opluchting waren. Accommodatie: De hotels waren een echt hoogtepunt en heerlijk gevarieerd — zakenhotels in de grotere steden (een Marriott in Linz, de NH Danube City in Wenen, Three Corners Lifestyle in Boedapest) en karaktervolle verbouwde kloosters in de kleinere plaatsen (Klassen Hotel in Győr, Altes Kloster in Hainburg). De uitschieters waren die met een krachtige douche en een fatsoenlijk bed na een lange dag in het zadel, en de familiale Gasthof Zum Schwan in Traismauer voelde als een echt lokaal verblijf in plaats van een toeristenstop. Het bagagevervoer tussen de hotels verliep de hele reis vlekkeloos, wat de hele tocht een stuk minder stressvol maakte, en hoewel we vóór de incheckijd aankwamen, deed elk hotel zijn best om ons tegemoet te komen. Het eten: Eten was een dagelijks avontuur op zich — stevige Duitse en Oostenrijkse ontbijten met vleeswaren, kazen en koffie, bloedworst en krokant varkensvlees in Linz, kaasplanken en lokale wijn in de kleinere plaatsen, en een fantastische, zij het meedogenloze, laatste tafel met gefermenteerde salade, goulashsoep en varkensschenkel vlak voor de rit van de laatste dag. Wenen bracht een welkome afwisseling met een gezellig diner met oude vrienden, en kleine dingen — een Aperol spritz 's avonds, een lokaal café aanbevolen door het hotel, een rustige soep gedeeld na een lange dag — leverden samen enkele van de mooiste herinneringen van de reis op. Hoe het voelde: Wat ons het meest is bijgebleven is het ritme ervan: pakken, fietsen, aankomen, douchen, eten, slapen, opnieuw — en hoe die eenvoud het land naar ons toe liet komen in plaats van andersom. Er waren zware momenten (een pijnlijk zitvlak, een plotse onweersbui die ons doorweekte bij een kasteelruïne, bijen, vliegen, insecten op de lange rechte stukken), maar daar stonden veel meer stille stukken langs de rivier tegenover, de charme van de kleine stadjes en de voldoening om Boedapest binnen te rollen nadat we de hele 650 km op eigen kracht hadden afgelegd. Het was in gelijke mate fysieke uitdaging, culturele onderdompeling en echte ontspanning, en met gemak een van de mooiste reizen die we hebben gedaan. Samengevat: een prachtig georganiseerde, goed opgebouwde fietsreis door vier landen, met uitstekende accommodatie, memorabel eten en een echt gevoel van prestatie aan de finish in Boedapest. Van harte aanbevolen.
